Çocuğumuza istediğini vermek…

Çocuğu olan hemen herkes, karşı konulamaz istekler yığınını her gün yönetmek durumundadır. Ayrıca hiçbirimiz ilk çocuğumuzdan önce ebeveyn olmadığımız için, bir çocukla aynı evi paylaşmak için gerekli sabır, beceri, anlayış ve paylaşma yeteneklerini doğaçlama yapmalıyız. Peki bu genç bedende var olmaya çalışan insanlar ne ister? Kim bilebilir ki? Yapacağımız her yorum, çocuğumuzun duygusal yönelimli dünyasında eriyip, adeta geçersiz kılınacaktır. Bazen aynı frekansta olunca, ortaya “kaliteli zaman geçirmek” dediğimiz şey çıkıyor. Ve belki de tam o anda “Çocuğumuza istediğini veriyoruz”. İşte böyle anlardan birinde oğlumla gerçekleştirdiğimiz bir ortaklığı paylaşmak istedim aşağıda. Görev paylaşımına gelince, yapıştırma, parça tedariği ve proje yöneticiliği gibi işler oğluma ait –  kesme, boyama işleri gibi tehlikeli ve zararlı olabilecek işler ise bana ait olacaktı. Şimdi gelelim detaylara…

Hedefimiz: bir çeşit uçak maketi yapmak.

Kullanacağımız malzemeler: pet şişe, köpük top, dondurma çubuğu, fon kartonu, pipet, tahta çöp şiş çubuğu, bir stand (ya da maketi destekleyecek herhangi bir şey), sprey boya ve vernik.

Önce, kırtasiyelerde satılan köpük toplardan ve renkli dondurma çubuklarından topluyoruz. Dondurma çubuklarını köpük toplara saplıyoruz. Yerlerinde sağlamlaştırmak için ise sıvı silikon yapıştırıcı kullanıyoruz.

Buraya kadar bir çeşit pervane yapmaya çalıştık, şimdi pervanemizin bir gövdeye ihtiyacı var. Bunun için gazoz pet şişesini kullanıyoruz. Pervanemizi pet şişenin kapağına sabitlemek için, köpük topun ortasına monte edebileceğimiz tahta çöp şiş çubuklarından kullanıyoruz. Çöp şişi köpük topun ortasında sabitlemek için yine sıvı silikondan faydalanıyoruz.

Bir yandan da pet şişemizin kapağını ortasından bir matkap ucu yardımı ile deliyoruz. Elimizdeki malzeme plastik olduğu için delme işlemini elimizle yapabiliriz. Daha sonra pervanemizin pet şişe kapağı ortasında düşmeden sabit kalması için ve rahatça dönebilmesi için pipetlerden faydalanıyoruz. Öncelikle çöp şiş çubuğumuzun, içinden rahatça geçebileceği kalınlığa sahip bir pipeti, deldiğimiz pet şişe kapağının ortasına sıcak silikon tabancası yardımı ile sabitliyoruz. Pervanemizin bağlı olduğu çöp şiş çubuğunu, kapak içine monte ettiğimiz pipet içinden geçirdikten sonra yerinden çıkıp düşmemesi için, ucuna başka bir pipet parçasını yine sıcak silikon ile yapıştırıyoruz.

Pervanemizi bu şekilde pet şişemize takabiliriz. Sıra kanatları yapmaya geldi.

Kanatları yine değişik boyutlardaki pipetler ile yaptık. Hayaller böyle işte… Öncelikle pet şişemizin gövdesinde, pipetlerimizi yerleştirmek istediğimiz yerlere maket bıçağı yardımı ile delikler açıyoruz. Daha sonra sıcak silikon tabancası yardımı ile pipetlerimizi sabitliyoruz.

Tamam da maketimizi neyin üstünde sabitleyeceğiz? diye bir soru soruyoruz 🙂 Evde alınan oyuncaklardan kalma bir stand hemen imdadımıza yetişiyor. Hemen pet şişemizin üzerinde standımızı sabitleyebileceğimiz kesikler açıyoruz.

 

Pet şişemizi ekstra 2 adet pipet yardımı ile stand üzerinde durmasını sağlıyoruz. Tabii ki de tüm bu sabitleme işlemlerini yaparken sıcak silikon tabancasından faydalanıyoruz. “Die-Cast” yazısı ise şimdilik bonusumuz oluyor.

Alternatif olarak eğer uçak değilde helikopter yapmak isteseydik modelimiz bu şekilde olacaktı:

Sıra geldi süslemelere… Elimizde olan fon kağıtlarından bir kuple seçiyoruz.

Süslemeler için seçtiğimiz renkli kağıtlar üzerinde çeşitli şekiller kesiyoruz.

Kestiğimiz şekilleri pet şişe üzerine yerleştirmeden önce boyama kısmına geçiyoruz. Pet şişemiz şeffaf olduğu için yapıştıracağımız şekillerin belli olması için mat bir tabana ihtiyacımız var. Elimizde beyaz akrilik sprey boya var. Neden olmasın… Hemen şişe üzerine uyguluyoruz.

Kestiğimiz süslemeleri tamamen doğaçlama olarak yerleştiriyoruz. Bu işlem sırasında süper yapıştırıcılardan kullanıyoruz. Yapıştırma işleminden sonra son kat olarak sprey vernik uygulaması ile pürüzsüz ve parlak bir yüzey elde ediyoruz. Pervane setimizi bağlı olduğu kapak ile beraber pet şişe üzerine eklediğimiz zaman uçağımız ortaya çıkıyor. Hayalperest de olsa hala bir pervaneye sahip olması uçağın duygusal çağrışımları üzerine bir fikir veriyor bana…

Uzun bir süreçti evet kabul ediyorum, değdi mi? Evet tabii ki de değdi… Çocuğumun istediğini ona verdim, ama bu karşılıklı bir şeydi. Beraber bir şeyler yaptık. Bir zamanı paylaştık. Belki sıkıldık bazen, ama kim dedi ki sıkılmadan yaşamalıyız?

Değdi mi bu kadar zaman harcamaya? Elbette, değeri yıllar sonra anlaşılabilecek bir beraberlikti bizimki. Zaten beraber değil miyiz? Aynı evde yaşamıyor muyuz? Hah işte bam teli burası… Aynı evde farklı hayatlar yaşanır. Paylaşmak ise kesişmektir, belki bir zaman diliminde veyahut bir fiziksel konumda… Karşınızdaki kişi çocuğunuz dahi olsa, paylaşmak demek, kendi hesabınza düşeni kabullenmek demektir. Ya da kendi hesabınıza düşeni yapmak…

Kaynağınız açık, malzemeniz bol olsun…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: