İçeriğe geç

4 mevsim

4 mevsim ve çağrıştırdıkları…

İlkbaharda esen rüzgar bile sanki yeşil olur, insanın içi ferahlık dolar. Doğa yenilenmiş örtüsü ile bizimle oynamak ister.

Yazın ise, akşamlarında her ne kadar insanı melankoli bassa da, gündüz zamanı depoladığı yoğun enerjiden arta kalan yorgunluğudur belki de. Diğer yönden zihnin adeta kuluçkaya yattığı sapsarı bir ağıl gibidir.

Ve sonbahar denilince, ben de bir kasvet havası oluşur. Hele atkımızın arasından yer bulup da koynumuza sokulan soğuk rüzgar, sanki bir celladın baltasının keskinliğindeymiş gibi olur. Ama yağmurlarını severim, gri gökyüzü bir aynanın gümüş rengindeki sırrı gibidir.

Kış mevsimi ise soğuk olsa da ayrı bir hazzı vardır. Tütenlerin zamanıdır. Kah bir baca, kah bir sıcak çay tüter. Kış olunca bir kabuğa çekilmek isteriz, doğa da sanki bir tefekküre dalar. Ama bence mavidir, bir umut vardır karların altında…

 

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: